در جستجوی لقمه حلال

باسمک یا هادی من استهداه

 

چند وقت پیش، بهمراه عیال دوره افتادیم رستوران های شهر را بگردیم تا شاید غذای طیب و طاهر و بقول این جماعت، مازلیم فود، پیدا کنیم. که نهایتا هم کاشف بعمل آمد که فقط میتوان از منوهای گیاهی استفاده کرد و خبری از رستوران اسلامی یا منوی حلال نیست. ولی در این میان چیزهای دیگری غیر از مقصد اصلی بدستمون اومد که تعریف کردنش خالی از لطف نیست...مثلا از یکی از کارکنان بومی این رستورانها سوالاتی نیز در مورد نوشیدنی "اسمشو نبر" پرسیدیم، اینکه چرا اینقدر برای مردم اینجا و کلا غربی جماعت، جذاب است و اینها ....که با جوابهای بسیار بسیار جالبی مواجه شدیم.

اول از همه گفتیم که ما مسلمان هستیم و تا حالا -الحمدلله - لب به این نوشیدنی نزده ایم و اساسا در دین ما خوردن آن مشکل جدی دارد. برای همین میخواهیم بدانیم چرا این ماده در زندگی مردم اینجا اینقدر نقش مهمی دارد؟ مثلا چرا انواع چایی یا انواع آبمیوه به این شدت و علاقه مورد استقبال مردم قرار نگرفته است. این بنده خدا در ابتدا یه سری جوابهای دم دستی تحویل ما داد. مثلن اینکه خوردنش باعث یه حس ریلکسی میشه، اینکه بعد از یک روز کاری سنگین، وقتی میخوریش میتونی خستگی و اعصاب خوردی هاتو فراموش کنی و ... یا اینکه یه عده نه بعنوان تفریح بلکه بعنوان یک نوشیدنی بعد از غذا ازش استفاده میکنن... و خودش به یاد داره از وقتی که بچه بوده جمعه شبها مادرش با یه سینی پر از شراب خانواده را دور هم جمع میکرده و اساسن بچه ها همین شکلی یاد میگیرن که این ماده یکی از بخش های جدا نشدنی زندگی شون باشه. یعنی یک جورهایی براشون شده عادت و بعد از اینکه بزرگ میشن هم دیگه نه از روی فکر و اختیار آن چنانی، بلکه از روی عادت و بشکل یک روند معمولی زندگی یه این ماده نگاه میکنن.

در مورد کشورهای دیگه نمیدونم ولی نکته ای که در مورد کانادا وجود داره اینه که در دست داشتن این نوشیدنی در بیرون از رستوران ها و پاب ها، یعنی در دست داشتن آن در سطح شهر از نظر قانون ممنوع است و در صورت مشاهده، پلیس فرد خاطی را جریمه میکنه (من میدونم که اقلن استان بریتیش کلمبیا این شکلیه ). بنابر این یکی از سوالات اساسی ما این بود که چرا با اینکه نوشیدن آن در سطح شهر ممنوع است، ولی در داخل محلهای خاصی آزاد گذاشته شده است؟ آیا ممنوعیت آن جز بدلیل مضر بودن آن بحال شهروندان است؟ وگرنه چرا این همه آدم که هر روز یه عالمه چایی و قهوه توی خیابون، اتوبوس، مغازه ها و ... میخوردند جریمه نمیشوند؟ حال اگر دولت به مضرات این ماده آگاه است چرا نوشیدن آن را در همه جا ممنوع اعلام نمیکند؟ که ایشون جواب دادند بله، با اینکه دولت به ضرر و زیانهای نوشیدن این دسته نوشیدنی ها به حال مردم آگاه است، ولی...ولی به یکباره و به طور کلی جلوی مصرف آن را آنهم به این شکل وسیع، نمی گیرد...لذا باید علت این پارادوکس را در جای دیگری جستجو کرد...از اینجا میتوان حدس زد که با وجود آسیبهای جدی که نوشیدن شراب به سلامتی روحی و جسمی شهروندان میزند، ولی لابد یک نفع هایی برای یک کسانی دارد که....یعنی خرید و فروش آن به نفع کسانی است که در مقام قانون گذاری و اجرای قانون و... هستند و قاعدتا دوست ندارند مصرف آن به کلی قطع شود...بلکه ترجیح میدهند مردم از آن استفاده کنند ولی با یک سری محدودیت های خاص...و در نتیجه خودشان و کمپانی ها غول پیکر تجارت شراب، از نا آگاهی مردم سوء استفاده کنند.

دلیل دیگرش هم میتواند علاقه دولت به مشغول نگه داشتن مردم با این جور تفریحات باشد...اساسن آن بالایی ها دوست دارند که مردم سرشان گرم باشد و زیاد فکر نکنند...

باور کنید اینها حرف من نیست. این حرفها را همان آقایی میزد که خودش در رستوران، مسئول بخش مشروبات بود و این گونه نوشیدنیها را برای مشتریانش سرو میکند...البته بماند که بنظر من آدم بسیار بسیار روشن و حقیقت طلبی بود و عمیقا با خودش رو راست بود...و شاید همه این جماعت مثل این بنده خدا نباشن...

جالبه، اون جوری که ایشون می گفت حتی توی مراسم های خاصی هم که مردم میتونن توی فضای آزاد از این نوشیدنی ها استفاده کنن، با اطلاع کامل پلیس انجام میشه و قبلش میان و دور اون محوطه رو فنس و اینا میکشن...این نشون میده که پلیس کاملن به ضررهای این ماجرا واقفه...

ما گفتیم که توی کتاب مقدس ما، گفته شده که با وجود منافعی که ممکنه داشته باشه، خوردن مسکرات ممنوعه، چون ضررهاش بیشتر از فوایدشه، و اصولن مسلمونها از خوردن چیزی که قدرت فکر کردن رو از آدم بگیره نهی شده اند. این مساله خیلی براش جالب بود...کاملن معلوم بود که از شنیدنش ذوق کرده...بعد ما گفتیم که از نظر قانونی هم توی کشور ما استفاده از این ماده در درستوران ها و محل های عمومی ممنوعه و خرید و فروشش جرم تلقی میشه...اون گفت که خب، این دلیلش اینه که حکومت شما با دینی که شما دارین هم جهته و بنابر این حکومت تونسته اونو ممنوع کنه ولی اینجا "ظاهرا" حکومت، به شکل لیبرال اداره میشه و هر کسی میتونه هر دین و مسلکی داشته باشه...و صد البته همه به شکل ناخودآگاهی تحت تاثیر جو رسانه ای حاکم هستن...

توضیح داد که فلان ماده که بعنوان ماده مخدر محسوب میشه و ممنوعیت قانونی داره، در حالی که سالهاست که دانشمندان به خواص دارویی اون پی برده اند، و با وجود این خواص، از شراب بسیار کم زیانتره، ولی هنوز استفاده ش بطور عمومی آزاد نشده ولی خود این شراب که کلی مضرات داره برای بدن، به این شکل گسترده خرید و فروش میشه...و این یعنی دست های قدرتمندی توی کارند که ممنوع شدن شراب براشون صرفه اقتصادی نداره...

و ادامه داد که حتی در دهه های گذشته، دولت تصمیم گرفته استفاده از نوشیدنی های الکلی و این دست مواد رو به کلی ممنوع کنه و یه مدت این تصمیم رو عملی کرده، ولی بعدش منصرف شده و دوباره روند سابق رو پیش گرفته...ببیعتن باز هم به همان دلایلی که بالاتر توضیح دادم...

خلاصه، گفتگوی خیلی جالبی بود، هم ما شدیدا مشعوف شده بودیم، هم اون بنده خدا...کلی خوشحال بود و سفارش کرد که حتما دوباره قرار بذاریم و همدیگه رو ببینیم...

/ 3 نظر / 15 بازدید
امامه

باشه! (این باشه مال اون قرار دیدار دوباره بودا!! بگو من میام!) ولی حالا جدی: منع کردن مردمی که به قول این آقا عادت کردند شراب رو جزء جدانشدنی از جشنها و گردهم آمدن های خانوادگی و شغلی و تفریحی به حساب بیارند، واقعا غیرممکنه، حداقل کار یه نسل و دو نسل نیست. به علاوه قانع کردنشون به اینکه بزرگترین فایده این نوشیدنی پول آوردن برای "از مابهترون"هاست هم به این سادگی نیست.

فری

میگم که ... البته مردم اونورا، همونوری که شما هستید نه اینورتر! یه مقدار معلوم نیست اگه فکر کنند هم چی بشه، یعنی سابقشون خرابه. البته اینی که گفتم خیلی انسانی نبود ولی خوب معتقدم بهش[شرمنده]

البته یک دلیل دیگش هم همون بحث حریم خصوصی و عمومیه.